31
Δεκέμβριος
Συγχωρήστε: είναι καλό για σας
, όχι; Γιατί είναι τόσο finicky;
σφραγίστε τα μάτια σας και αποτελέστε κάποιου που σας έχει μωλωπίσει. Η παράβαση μπορεί να είναι βαθιά ή η αίσθηση αλλά συναισθηματικά nociceptive, ένα ενιαίο βέλος στην καρδιά σας ή χίλια πληγώνοντας slights. Ο δράστης μπορεί να είναι ξένος -- ο τύπος που προκάλεσε το ατύχημά σας, ο σύνολο-banger-καθορισμένος ποιος πήρε το παιδί σας. Πιθανωότερα, θα είναι κάποιος στενός και που εμπιστεύεται. Η αδελφή που σκοτώθηκε. Η θετή μητέρα που μαστίγωσε έξω, ο σύζυγος στον εθισμό, ένας άπιστος εραστής.
είναι ο προϊστάμενος που είναι τύραννος, ο επιχειρησιακός σύμμαχος που είναι ηλίθιος, το trickster που σας παραπλάνησε. Τη δύναμη παρά είναι οι ίδιοι.
Αφήστε όλους το θυμό, τον πόνο και την ενόχληση εσείς λογικοί από εκείνο το suds παρανόμων στην επιφάνεια. Αναταραχθείτε, κραυγή, savor αυτό. το ρυάκι το σφυροκόπημα αντλιών σας, το αίμα σας που βράζουν, paunch σας που αναδεύουν και του σκέψη σας που συναγωνίζονται μέσα οι κατευθύνσεις.
ΕΝΤΑΞΕΙ, στάση. Τώρα, συγχωρήστε τον παραβάτη σας. Όχι μόνο ρίχνει την εχθρότητα και χαλαρώστε τη συκοφαντία, αλλά με το χάλι του, τον επιθυμεί καλά και προχωρά -- εάν έχει δυστυχή ή όχι.
Το πανεπιστήμιο του ψυχολόγου Robert D. Enright, ο γκουρού του Ουισκόνσιν ποιες πολλές είναι επαρχία μια καθιερώνουσα τη μόδα τέχνη της ηπιότητας, καλεί αυτό που εγκαθίσταται επιταχύνει «την παραγωγή του α της καλοσύνης» σε έναν παράνομο. Είναι το αποκορύφωμα διαχειρίζεται ότι, επιμένει, «πρέπει να είστε ικανοί για να δείτε κατευθείαν στο τέλος.»
Αλλά γιατί, ρητά, θα κάνατε αυτόν; επίσης σε μέρος του αγαθού της ειλικρίνειάς σας; Για να αποφύγει το β αποκρούετε την οικογένεια ή την υποχρέωση μαζί, για να κάνετε τα άτομα ένα καλύτερο καθήκον;
Η ανάπτυξη του σώματος των ερευνητών σκέφτεται ότι την δοκιμάζουν. επίδομα -- μια αρετή που αγκαλιάζεται από σχεδόν κάθε θεοσεβή πρακτική ως βάλσαμο που αντιπροσωπεύει την ψυχή -- μπορέστε να είστε ιατρική σε requital για το σώμα, θέτουν προς τα εμπρός. Σε μια λιγότερο από δεκαετία, εκείνοι που κηρύσσουν και που μελετούν τη δύναμη ανοχής εσυσσώρευσαν μια εντυπωσιακή πλάκα των συμπερασμάτων στα πρακτικά οφέλη salubriousness του.
Έχουν δείξει ότι «επεμβάσεις συγχώρεσης» -- πέρα από κατάλληλο συνδυάστε απροσδόκητα των συνόδων στις οποίες ο πληγωμένος καθοδηγείται προς τα κατηγορηματικά συναισθήματα για έναν εκτός νόμου -- μπορέστε να ενημερώσετε την καρδιαγγειακή αποστολή, να φθείρετε την παρατεταμένη απελπισία, να ανακουφίσετε το glumness και να ωθήσετε τη ποιότητα ζωής το ίδιο το Ιλλινόις.
Το AIDS υπομονετικό ποιος έχει συγχωρήσει το πρόσωπο που θεωρείται για να έχει διαβιβάσει τον ιό είναι πιθανότερο να είναι αρμόδιο για για τον και λιγότερο αναμφισβήτητα να συμμετέχει στη μη προστατευμέή σεξουαλική επαφή. Τα εκείνα τα που τείνουν για να επιτρέψουν τις καταπατήσεις άλλες τακτοποιούν ότι στο αίμα οργάνωσης χαμηλότερα περιορίστε, λιγότερες καταθλιπτικά συμπτώματα και, σε ένα κτύπημα αυτοί belabour αργά διάμεση διακριτικότητα, καλύτερη συνολική διανοητική και φυσική υγεία από εκείνοι που δεν υπερασπίζουν αβίαστα.
Συλλογικά, οι ερευνητές προτείνουν, αυτά τα συμπεράσματα προτείνουν ότι η αποτυχία να συγχωρήσει μπορεί, με μια διάρκεια ζωής, να ωθήσει τον κίνδυνο ενός προσώπου ως θεραπεία για την κατάθλιψη καρδιών, τη γνωστική ασθένεια και άλλα δεινά -- και, αντιθέτως, αυτός κατευναστικοί άλλοι μπορεί να βελτιώσει την υγεία. Όπως την ευπρεπείς διατροφή και την πρακτική, η συγχώρεση εμφανίζεται να είναι μια συμπεριφορά που ένας ασθενής μπορεί να μάθει, να επιλύσει και να εξιστορήσει όπως απαιτείται για να εμποδίσει την ασθένεια και να συντηρήσει την υγεία.
«Το cWho θα το είχε thunk -- ότι κάτι που κλειδώθηκε μακριά στο θρησκευτικό Διαφωτισμό θα μπορούσε να μετατραπεί σε μη-πνευματικό επιμορφωτικό πρόγραμμα,» λέει τον ψυχολόγο Fred Luskin, διοικητής των έργων συγχώρεσης του Πανεπιστήμιο του Stanford και ένας κυρίαρχος ερευνητής στον τομέα που διδάσκει τις ομάδες -- ανάμεικτος τους δέσμευσε μαζί στον εργασιακό χώρο -- για να συγχωρήσουν τις παραβάσεις ιδιαίτερες και wee. «Είναι μια τεχνική που μπορεί να διδάξει.»
Υγεία-επίδομα από κοινού
Ο ψυχολόγος Loren Toussaint του πανεπιστημίου Luther σε Decorah, η Αϊόβα, και οι συνάδελφοι ήταν οι πρώτοι για να αποτελέσουν ένα μακροπρόθεσμο από κοινού μεταξύ της υγείας των ανθρώπων και της ροπής τους προς την παράβλεψη.
Η εθνική έρευνά τους, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της ενήλικης ωρίμανσης το 2001, βρήκε τη συγχώρεση αρκετά σπάνια: Μόνο 52% Αμερικανών είπε ότι είχαν συγχωρήσει άλλους για τις αγενείς πράξεις. Αλλά η προθυμία των νέων εναγομένων που συγχωρούν παρουσίασε αριθ. μέσα στον όρο εκείνη η ροπή άρχισε να κόβει το δ καταλαβαίνει μια αλλαγή δεδομένου ότι οι εναγόμενοι που προσεγγίζονται κεντροθετούν το χρόνο. Η έρευνα καθορίζει ότι εκείνα τα 45 και παλαιότερος ποιος συγχώρησε άλλοι ήταν περισσότεροι όπως τόσο για να μην εκθέσουν την κατοχή της καλύτερα γενικής αντιληπτικής και φυσικής υγείας από εκείνοι που όχι.
Το Everett Worthington, ένας καθηγητής της ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια Κοινοπολιτείας και έναν απαράμιλλο ερευνητή στις συνδέσεις μεταξύ της συγχώρεσης και της ικανότητας, έχει την αμοιβή που πολύ αναποδογυρίζει ελεγχόμενος κοντά δυνάμει των ρυθμών και μετρημένος την προκύπτουσα φυσιολογική μπαίνω σε δύναμη.
Το Worthington είναι οπαδός, και στην καλοσύνη της ευσπλαχνίας και της δύναμής του να επηρεάσει την υγεία και το wellness. Το πρώτο μέρος εκείνης της πεποίθησης αναπηδά από τη χριστιανική καλλιέργειά του, λέει. Αλλά επιμένει ότι το τελευταίο έχει σφυρηλατηθεί από τις μελέτες που αυστηρά εξετάζουν εάν συγχώρεση -- συμπεριλαμβανομένης της αντικατάστασης της αντιπάθειας και των συναισθημάτων αποβολής με «τον οίκτο, το ενσυναίσθημα ή την αγάπη» για τον παραβάτη -- μπορέστε να αμβλύνετε ή να αρνηθείτε τη φυσιολογική εστίαση επάνω.
«Προκαθοριζόμαστε σε αυτό που που μπορούμε να ολοκληρώσουμε,» Worthington αναγνωρίζουμε. Ως μέσο διάχυσης της ανησυχίας και των αντιφατικών επιπτώσεων στην υγεία, της δήλωσης ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα από το πικάρισμα και της εχθρότητάς του χωρίς οφέλη παραγωγών αμφιβολίας, λέει. Αλλά δεν είναι τόσο σαφές που αναπτυσσόμενος τα έξυπνα συναισθήματα για τον παραβάτη σας -- η γνωστή μυριάδα εκείνοι που διευθύνουν την εξέταση συγχώρεσης αγκαλιάζει -- η πρόθεση ενισχύει την ικανότητα. «Είναι ένα σύνολο ευκολότερο να τεκμηριώσει τη μείωση των κακών αποτελεσμάτων από να τεκμηριώσει περαιτέρω στα έγκυρα αποτελέσματα,» λέει.
Η δυνατότητα του Worthington που συγχωρεί τέθηκε στην αξιολόγηση το 1996, όταν σκοτώθηκε η αρχαία προέλευσή του στο διαμέρισμά της από έναν λοστός-χειριμένος εισβολέα. Αν και ένας ύποπτος συλλήφθηκε και η αστυνομία είπε ομολόγησε αρχικά στο έγκλημα, οι παρατυπίες στο χειρισμό των λόγων οδήγησαν στον ύποπτο που απελευθερώνεται. παρά αυτόν, Worthington λέει, είχε την κατηγορία η πλήρης ρουτίνα του κλονισμού, της σπλήνας και του πόνου και επρόκειτο να συγχωρήσει σε έναν λιγότερο από μήνα αφότου επέτρεψαν δικοί του το θάνατο.
«Φαίνομαι πίσω και σκέφτομαι, ψάχνοντας με, τι μια συμπόνοια από τη θεότητα ότι θα μπορούσα να περάσω οκτώ έτη που εξετάζουν το έλεος προτού να έπρεπε να το εξετάσω. Είχα σκεφτεί ήδη ότι σε τόσο πολλούς αυτών των ζητημάτων παρά έπρεπε να τα ορίσω.»
Οι προσπάθειες να προωθηθεί η επιείκεια σε μια αυστηρή ακριβή δοκιμή τακτοποιούν χρηματοδοτημένος κατά ένα μεγάλο μέρος από ένα ζευγάρι της επιθυμίας philanthropies που συνδέεται με τη διερεύνηση στην εμπιστοσύνη, τη θρησκεία και το σύστημα: το Μίτσιγκαν-βασισμένο ίδρυμα Fetzer και ο John Templeton Foundation της Πενσυλβανίας, το οποίο δημιούργησε αποτελεσματικά τον οπαδό το 1997 με μια υποχρέωση $2 εκατομμυρίων κατευθείαν παρά την έρευνα στη συγχώρεση. Οι κύριοι φιλόσοφοι στο θέμα, συμπεριλαμβανομένου Worthington, είναι κλινικοί και ακαδημαϊκοί ψυχολόγοι των οποίων devoutness στο στόχο των ελατηρίων αμνηστίας είτε από τις θρησκευτικές διδασκαλίες είτε των άκρων στον ευσυνείδητο.
Αυτή η προέλευση αυξάνει την ταλαιπωρία και αμφισβητεί τους επιστήμονες μεγέθους και και εκείνοι που βοηθούν το φυσικά και διανοητικά πληγωμένο σύνολο κατ' ευθείαν. επιστροφή για εάν η συγχώρηση είναι πρώτα μια αρετή -- δεδομένου ότι είναι στο χριστιανισμό, το ιουδαϊσμό, το Ισλάμ και το βουδισμό -- είναι μια πρόθεση που προσπαθείται από τότε ανεξάρτητα από την μόνος-ιδιοκτησία. Εάν πρόκειται να είσαι μέσα την υγεία, την ασθένεια ή την ασθένεια, exculpation πρέπει να εγκαταλειφθεί ως σωστός-mindedness, να εξεταστεί με την ευσυνείδητη ουδετερότητα και να εκτιμηθεί μόνο δεδομένου ότι εξυπηρετεί τις γαλήνιες ανάγκες.
προορισμένη για πολλούς επιστήμονες, η αξία της συγχώρεσης στον ειδικό και η πνευματική υγεία παραμένουν ότι μια ραδιουργώντας προοπτική στα πιό αρχικά στάδια αυστηρού εξετάζει -- αλλά μακριά από μια συνταγή στην κατεύθυνση της διατήρησης του healthfulness ή της μεταχείρησης της αναταραχής. Σε πολλά στο noetic υγιεινό που το σέβας που τραυμάτισε ασθενείς ανεβαίνει ενάντια στις ανάγκες για να ακυρώσει πότε να κάνει είναι έτσι πρόωρο ή καταστροφή-ενθαρρυνόμενο, το νέο θέμα της επιείκειας είναι βαθειά ανήσυχο.
«Ολόκληρος ο Χριστιανός, νοοτροπία 12 βημάτων έχει διαπεράσει τον πολιτισμό μας, και η προσοχή στην επιείκεια είναι μέρος αυτό,» λέει Jeanne ασφαλέστερο, ένας ψυχαναλυτής της Νέας Υόρκης και ένας ιδρυτής «αγνοούμε;» «Για τους διάφορους ασθενείς, η συγχώρεση είναι μια δύο-πτυχή-whammy: Πρώτα κάποιος σας βιδώνει, και έπειτα είναι το ελάττωμά σας που δεν θέλετε να τους αγκαλιάσετε στον ουρανό. Δεν είμαι ενάντια στην απαλλαγή Είμαι ενάντια στην υποχρεωτική εξομολόγηση χωρίς την επιλογή. Και είμαι ενάντια «στη συγχώρεση lite,» που σας κρατά από την τρυφερότητα ο ζήλος του περιστατικού, από την κάτω ενασχόληση τρόπων με αυτό που γίνεται σε σας. «
Μεταξύ των θυμάτων της αιμομιξίας -- πολλοί των οποίων έχει γυρίσει κατηγορούν εσωτερικό ή το σεβασμό ότι η συγχώρεση συνεπάγεται τη συμφιλίωση με έναν καταχραστή -- η ανάγκη για να απαλλάξει μπορεί να είναι εξαιρετικά αγχωτική, και περιστασιακά γελοίος, λέει τη Linda Davis, ο εκτελεστικός διευθυντής των επιζόντων της αιμομιξίας ανώνυμων. «λέω πάντα στους υπουργούς, «μην συμμετέχετε της φ-λέξης.» «
«Πρέπει να εξοργίσετε σε μια θέση της αποδοχής,» λέει το Νταίηβις. «Η συγχώρεση είναι ένα επίδομα. Δεν ειναι απαραίτητο να έχετε εκεί.»
Μόνος εναντίον άλλων
η ακριβής διερεύνηση έχει έναν τρόπο οι ενάρετες έννοιες, και η επιστήμη της αναστολής είναι αριθ. ενάντια. Ενώ ένα μεγάλο μέρος των αγωνιζομένων κοντά στην εργασία έναρξης έχει εστιάσει εκτενώς στην αμνηστία άλλοι, οι ακαδημαϊκοί ψυχολόγοι και οι νοσοκομειακοί γιατροί εμφανίζονται τα στοιχεία που συγχωμένος να έχουν μια πιό τρομερή επίδραση στη γενική υγεία και πέρα από τη σκιά μιας αμφιβολία-ύπαρξης.
Οι εκρήξεις του θυμού σε άλλες που υπομένουν αποδεικνύονται, σαφώς, για να αυξήσουν το τυχερό παιχνίδι nub των αρρυθμιών, επιθέσεις αναισθησίας και η συνεπαρμένη ταλάντευση αίματος, λέει το Δρ Douglas Russell, ένας καρδιολόγος εφαρμογής παλαιμάχων που, το 2003 μαθαίνοντας, οργανώνει ότι ο στεφανιαίος ρόλος των ασθενών που είχαν υποστεί μια επίθεση ψυχής που βελτιώθηκε μετά από έναν δέκα ωρών προφανώς στην ανοχή. Αλλά όταν την αγανάκτηση γυρίζουν προς το εσωτερικό, εμφιαλώνεται επάνω και κατευθύνεται σε σε, η έλλειψη συγχώρεσης εμφανίζεται κατάλληλη να έχει μια πρόοδο, το τοξικό vigorousness λαμβάνει που μπορεί να είναι ισότιμο πιό διαβρωτικό στην ιατρο και διανοητική δύναμη από κατευθυνόμενη τη θυμός προκήρυξη.
«περιστασιακά οι άνθρωποι μας βλάπτουν, και κινούμαστε έξω επάνω, και flunkey,» λέει Toussaint, ο ψυχολόγος. Δεδομένου ότι έχει καθαρίσει που υιοθετεί με τους μεγαλύτερους ορισμούς της επιείκειας, εντούτοις, Toussaint λέει ότι έχει εκπλαγεί να μάθει ότι εκείνοι που κρατούν επάνω στην μόνος-ενοχή μπορούν να υποφέρουν περισσότερο. «Η συγχώρεση μόνου κρατά την ισχυρότερη πιπερόριζα,» λέει Toussaint. «Τα αποτελέσματα είναι σημαντικά.»
Στην εργασία ανέκδοτη ακόμη, Toussaint διαπίστωσε ότι τα άτομα που δεν καθαρίζονται είναι εύκολα επτά φορές πιθανότερο να ικανοποιήσουν τα διαγνωστικά κριτήρια αντί κλινικού τα μπλε από τα άτομα που. Οι ιδιαίτερα μόνος-φιλεύσπλαχνες γυναίκες είναι τρεις φορές λιγότερο πιθανό να πειράξουν τα συμπτώματα της κλινικής απελπισίας -- μια πτυχή διακινδύνευσης σε μια λεγεώνα των δεινών -- από τις αδελφές τους που είναι επιρρεπείς σε θρηνήστε και μόνος-επίπληξη. Εκείνοι συγχώρεση τους επίσης έναρξη αναβολής γ περισσότερο ροχαλητό και είναι στη γενική υγεία παικτών του ιπποδρόμου, έχει αλέσει.
Είναι μια επίδραση ότι Toussaint έχει δει εκτενώς -- με τα εμπλεγμένα αποτελέσματα υγιεινού -- στους παλαιμάχους αγώνα που έρχονται σφραγίζω-έδαφος μη ικανό να συγχωρηθεί για αυτό που, ή δεν έκαναν, στην προσπάθεια. Άλλοι ερευνητές έχουν υπολογίσει την μόνος-ενοχή και την ανοχή στους ασθενείς με καρκίνο, εκείνοι που ζουν με το VIH/aids και τα θύματα της αιμομιξίας και της κατάχρησης, αναρίθμητα ποιοι επίπληξη οι ίδιοι που αντιπροσωπεύει το δίλημμά τους.
«Το επιεικές μυαλό είναι σε ένα όργανο της δυστυχίας. Όταν κάνετε λανθασμένο σε άλλοι και bewail το, βράζει επάνω επανειλημμένως,» λέει Toussaint. «Δεν υπάρχει καμία διαφυγή ο δράστης.»
Εάν η συγχώρεση χτυπά πλαστό
Τα συμπεράσματα όπως αυτό, μερικά λέει, θα μπορούσαν ένα πρόβλημα βλέποντας ότι ποιος ασφαλέστερος, ο ψυχαναλυτής της Υόρκης νεαρών δικυκλιστών, καλεί «το λόμπι ηπιότητας» -- η χαλαρή κοινότητα των ερευνητών, των assuredness-βασισμένων συνηγόρων και των κινητήριων γκουρού αφιέρωσε στην προώθηση της συγχώρεσης και των οφελών της.
Αυτοί οι πρώτοι πρωτοπόροι του τομέα ηπιότητας έχουν εστιάσει κατά ένα μεγάλο μέρος σε μια γενναιόδωρη, αλτρουιστική πλευρά της συγχώρεσης -- αδιαίρετος που αντικαθιστά άρρωστο - προς ασύμφορους άλλους με τα ικανοποιημένα συναισθήματα. Σε αντίθεση, ενώ τα οφέλη συνταγμάτων των συμπονετικών οι ίδιοι σε αντάλλαγμα λαθών ή των παραπτωμάτων παρελθόντος μπορούν να είναι ιδιαίτερα, υπάρχει αμφισβητήσιμα πενιχρή αυταπάρνηση σε το, λέει ασφαλέστερο. Αυτός, αναρωτιέται, το κάνει λιγότερο να απευθυνθεί αντιτάσσει της έρευνας ή ενός λιγότερο αντάξιου στόχου για τους νοσοκομειακούς γιατρούς για να διατηρήσει;
Και έπειτα υπάρχει η σύνθετη σχέση, υπέρ των ανθρώπων μυριάδας, μεταξύ της συγχώρεσης άλλοι και της μόνος-επίπληξης.
Οι νοσοκομειακοί γιατροί δύσπιστοι της συγχώρεσης ως απαραίτητο σημείο τέλους της θεραπείας λένε ότι είναι πονηροί για να τους αναγνωρίσουν: scads εκείνοι που είναι οι γρηγορότεροι να συγχωρήσουν άλλους, συνήθως στην ώθηση ενός υφισταμένου ή της ιεροσύνης ένας συνεργάτης, κάνει έτσι επειδή κατηγορούνται ένα μάτι στα κατσούφη πράγματα που έχουν συμβεί σε τους. Άλλοι συγχωρούν πάρα πολύ γρήγορα επειδή είναι απρόθυμοι να αντιδράσουν στα ανακριβή συναισθήματα ατίμωσής τους και το θυμό ή απλά επειδή αισθάνονται για της αλλαγής την επεξεργασία μυαλού κάποιου.
Ασφαλέστερες κλήσεις αυτή η «πλαστή συγχώρεση.» Επιτρέπει στα θύματα για να διαρκέσει την επίπληξη, λέει. Και είναι μια επικίνδυνη παρενέργεια αυτών που ασφαλέστερων βλέπει όπως ζητήστε να παραδώσετε επάνω την αμνηστία ως πανάκεια.
Το Lydia Temoshok, ένας κλινικός και κοινωνικός ψυχολόγος στο ίδρυμα Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ καλοκάγαθης ιολογίας, έχουν δει και έχουν μελετήσει την ποσότητα χρόνιας περιεκτικότητας σε μόνος-blamers μόνο επίσης για να επιτρέψουν άλλα που γεννούν βλαμμένος τους. Στη μελέτη ασθενών της που μολύνονται με το HIV, Temoshok ξέρει αυτών ως «καίσιο δειγμάτων.» Δεν είναι η σκληρός-χρέωση, 0 τύπος Α που δίνονται στη μεταδοτική ασθένεια καρδιών ή το εύκολος-κύλισμα, αγοράζω-με-εσύ πηγή BS που ικανός προς ικανοποίηση στην καλύτερη υγεία, αλλά αυτές που αρνούνται τα προβλήματα, έντονα συναισθήματα δορών και ικανός στην αναβολή στις αγχωτικές καταστάσεις πιό μακροχρόνιες, βάζοντας τη δύναμή τους σε μεγαλύτερο επιθυμία-ονομάστε τον κίνδυνο.
Η αναδυόμενη έρευνα προτείνει ότι ο προσδιορισμός ειδών Γ μιας γυναίκας, λέει Temoshok, είναι ένας ισχυρός προάγγελος της αλληλουχίας του HIV στο AIDS, τόσο πιθανός όσο η πρόοδος του μελανώματος -- το επίστεγο που πράγματι έντονα προτείνει ότι αυτός ο τρόπος της αντιμετώπισης μπορεί να λάβει το ράφι στο απρόσβλητο modus operandi.
Το Temoshok λέει ότι αυτοί είναι οι ασθενείς στο εργαστήριό της τα του οποίου στόματα εκφράζουν τις λέξεις της αναστολής αλλά τα του οποίου κεντρικά ζωηρά συστήματα δείχνουν το φυσικό ισχυρισμό. Μπορούν credence στην προθυμία τους να συγχωρήσουν με όλες τις καρδιές τους, λέει, αλλά οι καρδιές τους λειτουργούν τις υπερωρίες για να στηρίξουν τη μυθιστοριογραφία. «Είναι αποτελεσματικοί να έχουν την υψηλή φυσιολογική ικανότητα αμέσου αντιδράσεως ενός χαρακτήρα Α χωρίς γνώση,» λέει Temoshok, «που είναι γιατί είναι τόσο μοιραία, επειδή δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για την όταν ωθεί μακριά το καίσιο είδους μια μάζα εκείνου του πρακτικού ανατροφοδοτήστε.»
Να παρατήσει του θυμού
Jeffrey Ρ., μια Μέρυλαντ της οποίας forefather κακοποίησε σεξουαλικά τον και τρεις αμφιθαλείς ως παιδιά, αναγνωρίζει ότι η μόνος-επίπληξη και η άρνηση μετά από την κατάχρηση έχουν εξαναγκάσει nauseating παίρνουν στην οικογένειά του. Δύο παλαιότεροι αδελφοί -- και οι δύο των οποίων έχει αρνηθεί σε περίπου τις ενέργειες του πατέρα τους -- είχε επτά επιθέσεις καρδιών μεταξύ τους προτού να ωριμάστε 60. απομονωμένων είναι ένα φάρμακο hophead μετά από ποιοι μια μακροπρόθεσμη ασθένεια στομαχιών απειλεί τώρα για να γίνει τρομακτική. Άλλος ζει εγκαταλειμμένος, «τρώει τη λεπτή υγεία, ζει ανθυγιεινός,» λέει Jeffrey, ένα μέλος των επιζόντων μετά από την αιμομιξία που μίλησε με την προϋπόθεση ότι το πλήρες όνομα του να μην αποκαλυφθεί.
«Όταν από αυτό το υπόβαθρο, εσείς γίνεστε πολύ ειδικευμένοι στην προσποίηση ότι τα πράγματα είναι ΕΝΤΑΞΕΙ, τίμιος η αδιαφορία του,» λέει Jeffrey. προς το παρόν, η κακή μεταχείριση, το prudishness και ο θυμός, λέει, «είναι αντάξια κατανάλωση.»
Αφότου λένε εννέα προσπάθειες αυτοκτονίας και δεκαετίες ισχυρισμού με τον ακρωτηριασμό και το δισταγμό προς άλλες, Jeffrey δεν είναι έτοιμος να συγχωρήσει το cur που το έκανε, η αναστάτωση πέρα από ποιος φάνηκαν η άλλη μετάβαση ή οι θείες και οι θείοι που, μετά από την κατάχρηση ήρθε να ανάψει, αρνημένος να το συζητήσουν. Η αδελφή του, που βιάστηκε από την δημιουργεί σε 5, έχει αγκαλιάσει τη συγχώρεση, λέει Jeffrey, ο Θεός αδελφών της θα σκεφτεί τον πατέρα τους. Το Jeffrey επιμένει ότι αφήνεται έξω πηγαίνει του θυμού και του acrimoniousness που προκαλούνται από την κατάχρησή του, και «έχει σώσει τη διαβίωσή μου.»
Αλλά συγχώρεση στο selfsame επίπεδο ως αδελφής του; «δεν είμαι πραγματικά εκεί παρά το,» λέει.